AFP
شصتوسومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد یا HRC63 از روز دوشنبه در مقر اروپایی سازمان ملل در کاخ ملتهای ژنو سوئیس آغاز بهکار کرد. این نشست عمدتاً بر بررسی وضعیت حقوق بشر در کشورهای بحرانزده و درگیر منازعه، پیامدهای حقوق بشری درگیریهای منطقهای و همچنین موضوعات عمومی مانند حقوق زنان و کودکان در شرایط جنگ و پس از جنگ، حق توسعه، حقوق اقتصادی و اجتماعی، مبارزه با نژادپرستی و تبعیض، حقوق اقلیتها و مردمان بومی و سازوکارهای نظارت و همکاری حقوق بشری سازمان ملل متمرکز است.
در این نشست افغانستان همچنان یکی از پروندههای مهم حقوق بشری بود و برای آن گفتوگوی تعاملی اختصاصی با ریچارد بنت؛ گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در افغانستان در نظر گرفته شد؛ محور اصلی این بحث، وضعیت زنان و دختران، محدودیتهای گسترده بر حقوق و آزادیهای آنان، آموزش، آزادیهای مدنی، وضعیت اقلیتها و ضرورت پاسخگویی در قبال نقض حقوق بشر بود.
فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در مراسم افتتاحیه این نشست، به موضوعاتی چون قطبی شدن جوامع، بیعدالتی، جنگ و تبعیض، ضرورت ایجاد چارچوب موثر برای حکمرانی بر هوش مصنوعی و وضعیت بسیار ناگوار زنان در جهان اشاره کرد.
وی در بخشی از سخنان خود گفت:« ما در عصری از افراطها زندهگی میکنیم. جنگهای ویرانگر، قطبیشدن دردناک، آشفتگی اقلیمی و تغییرات شتابان و سرگیجهآور تکنولوژیک، مردم را سردرگم و حتی ناتوان کرده است. غولهای فناوری، پوپولیستها و گروههای ذینفع، که از طریق اتاقهای پژواک شبکههای اجتماعی تقویت میشوند، به ما میگویند که این روندها اجتنابناپذیرند. اما در واقع، حقیقت برعکس این است».
آقای بورک در عین حال از مقاومتهای مدنی و شجاعانه علیه تبعیض و سرکوب بهطور عموم با ستایش یاد کرد:«تاریخ مملو از انسانهای شجاعی است که برای مقاومت در برابر سرکوب و مطالبه حقوق خود دست به اقدام زدهاند؛ انسانهایی که بیعدالتی و نابرابری را افشا کردند؛ انسانهایی که نپذیرفتند سرنوشتشان از پیش تعیین شده باشد و با گردهم آمدن، ارزشهای جهانشمولی را که زیربنای انسانیت ما هستند، به نیرویی مؤثر تبدیل کردند. این حقیقت نیرویی است که باید آن را جدی گرفت و در تمام اقدامات ما نقش بنیادین دارد».
یک بخشی از مهمترین سخنان او، بر محور زنان میچرخید. او در ادامه تصریح کرد:« در مناطق مختلف، زنکشی به یک روند نگرانکننده تبدیل شده است. قانونگذاری و پیگرد قضایی بسیار مهماند، اما ما همچنین باید به عوامل ریشهای آن، یعنی تبعیض، نابرابری و کلیشههای جنسیتی، رسیدگی کنیم. مطالعات نشان میدهند که میزان بالاتر زنکشی و سایر اشکال خشونت علیه زنان، با تنشهای گستردهتر اجتماعی و افزایش احتمال درگیریهای خشونتآمیز ارتباط دارد».
آقای بورک در ادامه به موضوع نقض حقوق بشر در أفغانستان بهطور صریح اشاره کرد و گفت:«بار دیگر از مقامهای بالفعل افغانستان میخواهم فرمانها و سیاستهای تکاندهندهای را که عملاً حضور زنان و دختران در زندگی عمومی را جرمانگاری میکنند، لغو کنند. نظام تبعیض و سرکوب شدید آنها که اکنون وارد ششمین سال خود شده است، چیزی جز آپارتاید جنسیتی نیست».
وی در آخرین بخش سخنانش گفت حقوق بشر حاملان امید هستند. آنها در زمانههای پرتلاطم، قطبنمای ما هستند و راهحلهای ملموسی برای چالشهای ما ارائه میکنند.
